Samotność szefa

Wydawałoby się, że żyjąc w dobie w zasadzie nieograniczonego dostępu informacji, gdzie jesteśmy otoczeni społecznością internetową, gdzie mamy dostęp do niemal nieograniczonej wiedzy, praca managera jest łatwa i komfortowa.

Właściciele, rady nadzorcze czy zarządy form zatrudniają managerów, słusznie zakładając, że posiadają oni wiedzę i kompetencję, by podołać postawionym przed nimi zadaniu.

Oczekuje się od nich, że będą samodzielni i sprawczy. Że będą znali odpowiedzi na każde pytania oraz że nie nie zwiodą w swojej roli.

W tej roli bardzo często prędzej czy później czują się jednak bardzo osamotnieni.

• Między przysłowiowym młotem i kowadłem, czyli od „góry” wymagania i oczekiwania zarządu, od „dołu” oczekiwania pracowników.
• Kiedy musi podejmować decyzje - operacyjne, inwestycyjne, dotyczące strategii, jak i codziennych zadań managerskich.
• Kiedy szuka rozwiązania problemu - bazuje na swojej wiedzy, doświadczeniu, subiektywnym spojrzeniu i ograniczonym zasięgu kontaktów
• Kiedy konfrontuje się z rzeczywistością - nie ma się do kogo odezwać, wygadać, opowiedzieć o swoich pomysłach i wątpliwościach.
• Kiedy określa swoje cele - lub konfrontuje się z przyjętymi (narzuconymi) planami. Wątpi w nie lub nastawia się do nich entuzjastycznie.
• Kiedy coś idzie nie tak - zgodnie z zasadą mówiącą, że sukces ma wielu ojców, ale porażka tylko jedną matkę.
• Kiedy wpada na genialny pomysł - i teraz trzeba go wcielić w życie. Nie ma komu opowiedzieć o nim, nie ma z kim się cieszyć, boi się zrobić pierwszy krok.

Zapraszamy do wsłuchanie się w naszą rozmowę o samotności szefa, managera. O szukaniu partnerów, którzy pomogą odzyskać pewność siebie i siłę.